Nadczynność tarczycy w ciąży – przyczyny, objawy i leczenie

problemy z tarczycą w ciąży

Kobieta w okresie prenatalnym wytwarza około 50% więcej dwóch głównych hormonów tarczycy, ponieważ odgrywają one kluczową rolę w rozwoju mózgu dziecka. Ale pojawienie się ich w zbyt dużej ilości może powodować nadczynność tarczycy w ciąży. Może to zwiększać ryzyko pewnych powikłań, a także wpływać na rozwój dziecka.

Ważne jest zatem zrozumienie, w jaki sposób nadczynność tarczycy w ciąży może wpływać na zdrowię przyszłej mamy. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem endokrynologiem, który oceni czy potrzebne będzie wdrożenie farmakoterapii.

Z czym wiąże się nadczynność tarczycy w ciąży?

Nadczynność tarczycy w ciąży to stan, który powoduje przyspieszenie metabolizmu. Są to biliony reakcji chemicznych zachodzących w ciele, które przekształcają spożywany pokarm w energię potrzebną do życia. Schorzenie to występuje, gdy tarczyca wytwarza zbyt wiele hormonów, dlatego czasami nazywana jest właśnie nadczynnością.

Tarczyca to gruczoł w kształcie motyla z przodu szyi, który wytwarza dwa hormony: trójjodotyroninę (T3) i tyroksynę (T4). Odpowiadają one za kontrolę szybkości metabolizmu. Kiedy kobieta jest w ciąży, wytwarza około 50 procent więcej T3 i T4 niż przed zapłodnieniem, ponieważ odgrywają one kluczową rolę w rozwoju mózgu dziecka. Sytuacja ta może zwiększać ryzyko pewnych powikłań ciąży, takich jak poronienie, stan przedrzucawkowy i przedwczesny poród.

Nadczynność tarczycy może również wpływać na rozwój dziecka. Czasami organizm nie wytwarza wystarczającej ilości hormonu. Jest to inny stan znany jako niedoczynność.

Jakie są objawy schorzenia?

Chociaż objawy mogą również występować jako normalny element każdej ciąży, symptomy najczęściej związane z nadczynnością tarczycy obejmują głównie:

  • utratę masy ciała (lub nie przybieranie na wadze podczas ciąży),
  • uczucie zdenerwowania lub rozdrażnienia,
  • wahania nastroju,
  • zmęczenie,
  • słabość mięśni,
  • drżenie rąk,
  • nieregularne bicie serca,
  • wysokie ciśnienie krwi,
  • uderzenia gorąca,
  • problemy ze snem,
  • częste wypróżnienia lub biegunkę,
  • obrzęk z przodu szyi (wole).

W większość przypadków nadczynność tarczycy w ciąży jest spowodowana chorobą autoimmunologiczną – chorobą Gravesa-Basedowa. Przy tym schorzeniu układ odpornościowy wytwarza przeciwciało zwane immunoglobuliną stymulującą tarczycę (TSI). Przyłącza się ono do komórek tarczycy i powoduje, że gruczoł ten wytwarza zbyt dużo hormonów. Choroba Gravesa-Basedowa jest rzadka, dotyka tylko około 2 na 1000 ciąż.

Czy nadczynność tarczycy może rozwinąć się po raz pierwszy w czasie ciąży?

Tarczyca może stać się nadaktywna w czasie ciąży, jeśli ciało wytwarza zbyt dużo hormonu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Ten stan nazywa się przejściową tyreotoksykozą ciążową. Bardzo wcześnie organizm zaczyna wytwarzać hCG, a poziom tego hormonu we krwi gwałtownie wzrasta w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli poziom hCG jest bardzo wysoki, może stymulować tarczycę, prowadząc do jej nadczynności. Bardzo wysoki poziom hormonu jest powszechny u kobiet, które spodziewają się więcej niż jednego dziecka lub które doświadczają silnych nudności i wymiotów w ciąży. Ten stan zwykle ustępuje samoistnie po pierwszym trymestrze.

Powikłania nadczynności tarczycy w ciąży

Nie każda kobieta z nadczynnością tarczycy doświadcza problemów w czasie ciąży. Łagodna postać choroby zwykle nie powoduje problemów (dla mamy lub dla dziecka), więc w każdym przypadku lekarz powinien monitorować stan kobiety. Jednak ciężka, nieleczona nadczynność tarczycy w ciąży może powodować komplikacje, takie jak:

  • poronienie,
  • przedwczesny poród,
  • niska waga po urodzeniu,
  • stan przedrzucawkowy,
  • niewydolność serca u matki.

Jeśli podejrzewasz, że masz nadczynność tarczycy, opanowanie tego stanu przed zajściem w ciążę jest najlepszym sposobem na zmniejszenie ryzyka wystąpienia choroby w okresie prenatalnym. Oznacza to wykonanie dwóch zestawów testów w odstępie miesiąca. Wyniki pokażą czy gruczoł działa prawidłowo, a także czy wytwarza stabilny poziom hormonów.

Autorka: Krystyna Kowalska

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *