Konferencja międzynarodowa „Problemy adaptacyjne młodzieży w rzeczywistości transhumanistycznej” – podsumowanie

międzynarodowa konferencja Tarnów

27 marca bieżącego roku na terenie ZAZ „Słoneczne Wzgórze” odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa „Problemy adaptacyjne młodzieży w rzeczywistości transhumanistycznej” organizowana przez Tarnowskie Stowarzyszenie Pracowników Nauki „Pro Publico Bono”, Akademię Tarnowską, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II (Instytut Rodziny, Pedagogiki i Pracy Socjalnej) oraz Instytut Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Patronat honorowy nad konferencją objął Pan Roman Ciepiela, Prezydent Tarnowa, a cały projekt zrealizowany został przy wsparciu finansowym budżetu Miasta Tarnowa. W konferencji uczestniczyli głównie przedstawiciele wyżej wymienionych ośrodków naukowych, a także goście zagraniczni z Uniwersytetu Preszowskiego i Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franko.

Ogólny cel konferencji stanowiła prezentacja bieżących problemów adaptacyjnych młodzieży w rzeczywistości zdigitalizowanej, zwirtualizowanej, zwanej tzw. rzeczywistością rozszerzoną (ang. augmented reality). W rzeczywistości tej trwa jednocześnie ożywiona debata pomiędzy zwolennikami idei transhumanistycznych
w ujęciu „techno-entuzjastycznym”, wskazującym na możliwość modernizacji gatunku ludzkiego poprzez technologię (w tym AI – Artificial Intelligence), a także „techno-sceptykami”, stwierdzającymi, iż niepohamowany rozwój technologiczny prowadzi do pogłębienia nierówności społecznych, ryzyka anihilacji gatunku, a w przypadku najmniej pesymistycznym dehumanizacji poprzez zyskanie przymiotów ludzkich przez tzw. AGI (Artificial General Intelligence) opartą na wielkich, generatywnych modelach językowych (np. Chat GPT), które mogą być wykorzystane do „trenowania” humanoidów (robotów człekokształtnych). Cel szczegółowy zogniskowany był natomiast wokół weryfikacji poszczególnych metod oddziaływania i pracy z młodzieżą, przy założeniu, iż ewaluacji poddać należy dwa konkurujące modele pracy – gabinetowy oraz środowiskowy (terenowy, „metoda w działaniu”).

Po okolicznościowych przemówieniach konferencję rozpoczął panel dyskusyjny uwzględniający perspektywę naukową, optykę pracowników sektora interwencyjno-pomocowego (od strony usług społecznych, readaptacji i reintegracji w zakresie ekonomii społecznej), a także organizacji pozarządowych i administracji samorządowej. W dyskusji moderowanej przez dr Bartosza Łukaszewskiego z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II wzięli udział: dr Jakub Kwaśny (Przewodniczący Rady Miasta Tarnowa), mgr Dorota Krakowska (Dyrektor CUS w Tarnowie), Agnieszka Hulska (Dyrektor Centrum Rehabilitacji Społecznej i Zawodowej Zakład Aktywności Zawodowej „Słoneczne Wzgórze”), Prof. dr hab. Elżbieta Osewska (Akademia Tarnowska) i Ks. dr hab. Janusz Mierzwa, Prof. UPJG (Uczelnia Państwowa im. Jana Grodka w Sanoku). Podczas dyskusji próbowano m.in. odpowiedzieć na następujące pytanie – „czy można ulepszyć człowieka poprzez technologię?” – wskazując, iż o ile wykorzystywanie mechanizmów AI i rozwój technologiczny w dziedzinie medycyny to proces niezwykle funkcjonalny, o tyle przekształcanie istoty człowieka poprzez technologię rodzi zagrożenie stworzenia nowego, „hybrydowego” gatunku. Podkreślono, iż w sytuacji permanentnego zalogowania do sieci i zbierania danych konsumenckich oraz stricte prywatnych w postaci tzw. Big Data konieczna jest edukacja w zakresie sieciowych zagrożeń dla indywidualnego i grupowego bezpieczeństwa.
W kontekście wykorzystywania mechanizmów sztucznej inteligencji i szerokiego uczestnictwa młodzieży w mediach społecznościowych skonkludowano, iż przy obecnym kryzysie rodziny i rozkładzie wsparcia społecznego dochodzi do częściowej fetyszyzacji funkcji psychologa. W określonych przypadkach metoda gabinetowa jest nieodzowna, niemniej jednak w wielu sytuacjach to właśnie rozwijanie mechanizmów społecznego (środowiskowego, terenowego) wsparcia stanowi kluczowy element rozwiązywania problemów adaptacyjnych współczesnej młodzieży, które zaczynają stanowić jeden z głównych problemów społecznych w Polsce. Przy doszacowaniu danych Komendy Głównej Policji, stanowiących 10% realnej skali problemu, okazuje się, iż codziennie w Polsce samobójstwo próbuje popełnić około 55 osób, jedynie w kategorii wiekowej 13-18 lat. Jest to zatem poważny sygnał w kierunku weryfikacji dotychczasowych metod i szerokiego rozwoju „metody w działaniu” w skali ogólnopolskiej, czemu służą zresztą obecne postulaty i działania w kierunku deinstytucjonalizacji systemu interwencyjno-pomocowego.

W sesji plenarnej, otwartej przez Panią dr Annę Gądek, prof. Akademii Tarnowskiej, Prezes Tarnowskiego Stowarzyszenia Pracowników Nauki „Pro Publico Bono” i moderowanej przez ks. Prof. Janusza Mierzwę (UPJG) Pani prof. Elżbieta Osewska (AT) przedstawiła „lotne piaski” w zakresie funkcjonowania współczesnej młodzieży, a zatem problemy tożsamościowe jako jeden z głównych elementów trudności adaptacyjnych. Prof. Yuriy Pachkovskyy (LUN im. Iwana Franki) zaprezentował uwarunkowania funkcjonowania rodzin ukraińskich w kontekście wyzwań związanych z wojną rosyjsko-ukraińską. Prof. Beáta Balogová (PU v Prešove) zaakcentowała natomiast konieczność podejmowania działań stricte socjoterapeutycznych w pracy z osobami dotkniętym atakami paniki w przypadku objawów tężyczki. Dr Bartosz Łukaszewski (UPJPII) postawił hipotezę (zweryfikowaną następnie w badaniach empirycznych), iż zakres aspołecznych zachowań młodzieży (w tym zachowań suicydalnych) wynika z braku wzorcotwórczych męskich postaw i wejścia w ową lukę mediów społecznościowych oraz kultury masowej. Doc. dr Michaela Skyba (PU v Prešove) zaakcentowała zalety tzw. service-learning, czyli uczenia indywidualnego i grupowego poprzez zaangażowanie społeczne, natomiast doktorantki z tego samego uniwersytetu – mgr Natália Vranková i mgr Stela Richnavská – zaprezentowały szanse w zakresie digitalnych metod pracy socjalnej,
a także badania na temat tzw. „społecznego jetlagu”. Ks. dr Tomasz Bierzyński
(WSiZ w Rzeszowie) w swoim referacie ukazał AI i nowe media jako katalizatory zmian społecznych, natomiast dr Renata Marszałek (KUL) zwróciła uwagę na bioetyczne problemy młodzieży w środowisku rówieśniczym. Sesję plenarną zakończyło wystąpienie doktorantek z UPJPII – mgr Marii Lusiny i mgr Magdaleny Smolik dotyczące ogólnej struktury problemów adaptacyjnych współczesnej młodzieży.

W podsumowaniu konferencji prof. Stanisław Sorys (UPJPII), Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego, skonkludował, iż szerokiemu zakresowi trudności adaptacyjnych młodzieży wynikających z rozkładu wsparcia społecznego towarzyszy jej dynamiczna laicyzacja, co tym bardziej determinuje poczucie alienacji.
W wydarzeniu wzięło udział 26 przedstawicieli różnych ośrodków naukowych (AT, UPJPII, UJ, KUL, PU v Prešove, LUN im. Iwana Franki, SGH) w charakterze prelegentów, studenci, przedstawiciele samorządu i sektora usług społecznych oraz instytucji interwencyjno-pomocowych. Szereg pokonferencyjnych artykułów z zakresu socjologii i nauk o rodzinie zostanie opublikowanych w Międzynarodowej Serii Wydawniczej „Społeczeństwo-Kultura-Wartości. Studium społeczne”, a jednocześnie zapowiedziana została organizacja kolejnej edycji konferencji w przyszłym roku.

Komitet Organizacyjny:

Prof. nadzw. dr hab. Stanisław Sorys – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
w Krakowie – przewodniczący

Prof. nadzw. dr hab. Piotr Nowak – Uniwersytet Jagielloński w Krakowie – sekretarz ds. naukowych

Prof. dr hab. Yuriy Pachkovskyy – Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franko

Dr Anna Gądek – prof. Akademii Tarnowskiej – sekretarz ds. organizacyjnych

Prof. nadzw. dr hab. Małgorzata Duda – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
w Krakowie

Prof. nadzw. dr hab. Leon Szot – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Dr Jolanta Stanienda – Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

Dr Bartosz Łukaszewski  – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Dr Katarzyna Wojtanowicz – Uniwersytet Papieski JP II w Krakowie

Dr Ivanna Myshchyshyn – Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franki

Rada Naukowa:

Prof. dr. hab. Beata Balogova – Uniwersytet Preszowski w Preszowie

Prof. dr hab. Mirosław Kalinowski – Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Prof. dr hab. Kamil Kardis – Uniwersytet Preszowski w Preszowie

Prof. dr hab. Jozef Matulnik – VŠZaSP w Bratysławie

Prof. dr hab. Władysław Majkowski – Akademia Polonijna w Częstochowie

Prof. dr hab. Roman Polak – Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie

Prof. Ph.D. Dmytro Hertsuk – Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franko

Prof. dr. hab. Kateryna Ostrovska – Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franko

Prof. nadzw. dr hab. Zbigniew Ciekanowski – Menedżerska Akademia Nauk Stosowanych w Warszawie

Prof. nadzw. dr hab. Piotr Nowak – Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

Prof. nadzw. dr hab. Janusz Mierzwa – Uczelnia Państwowa im. Jana Grodka
w Sanoku

Prof. nadzw. dr hab. Leon Szot – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Prof. nadzw. dr hab. Edmund Juśko – Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Prof. nadzw. dr hab. Iwona Niewiadomska – Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Prof. nadzw. dr hab. Stanisław Sorys – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
w Krakowie

Prof. nadzw. dr hab. Maria Płonka – Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

dr hab. Karel Sládek – Univerzita Karlova w Pradze

dr hab. Monika Podkowińska, prof. Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

dr hab. Joanna Truszkowska, prof. Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

dr Anna Gądek – prof. Akademii Tarnowskiej

dr Jolanta Stanienda – Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

dr Anna Opar – Uczelnia Państwowa im. Jana Grodka w Sanoku

dr Bartosz Łukaszewski – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Autor: Dr Bartosz Łukaszewski, UPJPII

Fot. https://anstar.edu.pl/konferencja-problemy-adaptacyjne-mlodziezy-w-rzeczywistosci-transhumanistycznej/

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *